“اینکه مرده است!” روایت تلخِ لرستان فراموش شده

فاطمه کردعلیوند- دیار مفرغ، توصیف بسیار گویایی از زبان امام جمعه دلسوز شهرستان خرم آباد که لرستان شبیه به یک بیما ریست که نیاز به پیوند قلب، کبد، شش، دارد و در عین حال کرونا هم گرفته است!؟

وتشبیه رییس جمهور با طنز تلخ ؛ اینکه مرده است!؟

وقتی که ریاست محترم جمهور، در مورد وضعیت لرستان چنین می گویید که نه از سرتفریح، که از عمق تلخی واقعیت ناشی می‌شود: “مگر هنوز زنده است؟!” این جمله، گرچه به ظاهر با طنزی تلخ بیان می‌شود، اما در بطنِ خود، اعترافی دردناک به عمقِ بحران است؛ گویی دیگر امیدی به احیا نیست و تنها چیزی که باقی مانده، پذیرشِ پایانِ کار است.

رئیس جمهور به خوبی عمق مشکلات استان لرستان را نمایان کرد.

می خواهیم از حال و روزِ استانی بگوییم که روزگاری نه چندان دور، سرسبز و پرامید بود، اما امروز در بسترِ فراموشی، سرفه‌های خشکی می‌کند و نفسش به شماره افتاده است.

لرستانِ ما، این سرزمینِ غیورمردان و این مهدِ تمدن، امروز همچون بیماری بدحال در بخشِ مراقبت‌های ویژه است؛ بیماری که گویی تمامی ارگان‌های حیاتی‌اش به نقطه بحران رسیده‌اند و دردهای کهنه، او را از پا درآورده است.”

گویی با یک بیمار وخیم مواجه هستیم که هم بیماری مزمن دارد و هم دچار عارضه حاد شده است.

استاني که توان تحمل بيش از اين فراموشي و بي توجهي را ندارد و اميد دوباره به زندگي را از مسئولانِ خود طلب ميکند.»

«اين درد جانکاه، فريادکساني است که هر روز براي بقا مي‌جنگند و خواستار آنند که فريادشان شنيده شود، نه با وعده‌های تکراري، بلکه با اقداماتي جهادي که جان تازه به رگ‌های لرستان خفته بازگرداند؛

قلبِ تپنده اقتصاد لرستان، که باید نبضِ توسعه را در رگ‌هایش جاری سازد، به شدت ضعیف و نارس شده است. پروژه‌های عظیمِ سدسازی، که قرار بود موتورِ محرکِ کشاورزی و صنعتِ منطقه شوند، سال‌هاست که نیمه‌کاره رها شده‌اند؛ گویی این قلب، توانِ تپیدن برای رساندنِ خونِ حیات (اشتغال، درآمد، رونق) به اندام‌های دورتر را ندارد. بیکاریِ گسترده، به ویژه در میانِ جوانان، چون انسدادِ عروق، مانعِ جریانِ طبیعیِ زندگی شده و امید را از این سرزمینِ مستعد، سلب کرده است. این قلب، نیازمندِ پیوندی فوری است؛ پیوندِ سرمایه‌گذاریِ واقعی، تکمیلِ پروژه‌های کلیدی و ایجادِ صنایعِ مولد.

در اين برهه حساس، خواسته‌هاي مردمِ صبور و جوانانِ مستعدِ لرستان از دولتمردان، روشن و قاطع است و در يک کلام، خلاصه مي‌شود قلبِ تپنده اقتصاد، دوباره به کار افتد.

* تکميلِ پروژه‌هايِ عظيمِ نيمه‌کاره: اولويتِ اصلي، اتمامِ سدهايِ بزرگ (مانند سد معشوره) و پروژه‌هايِ زيربناييِ حياتي است که سال‌هاست خوابيده‌اند.

اين پروژه‌ها، کليدِ توسعه‌يِ کشاورزي، صنعت و اشتغالِ پايدار هستند.

جذبِ سرمايه‌گذاريِ واقعي: نه وعده‌هايِ کلي، بلکه جذبِ سرمايه‌گذارانِ متعهد و پايدار که به توسعه‌يِ استان متعهد باشند و صنايعِ بومي و فرصت‌هايِ شغليِ مولد ايجاد کنند.

توليد و اشتغالِ آبرومندانه: فراهم کردنِ زمينه‌هايِ لازم برايِ راه‌اندازيِ کارگاه‌ها، کارخانه‌ها و حمايت از کارآفرينانِ جوان، تا آمارِ بالايِ بيکاري (به ويژه در ميانِ فارغ‌التحصيلان) کاهش يابد و جوانان مجبور به ترکِ ديارِ خود نباشند.

مبارزه با ناکارآمدي و فساد: اصلاحِ ساختارهايِ اداري، شفافيت در تخصيصِ بودجه‌ها و نظارتِ دقيق بر روندِ پروژه‌ها، از بين بردنِ بوروکراسيِ دست‌وپاگير و فسادِ احتمالي که مانعِ پيشرفت مي‌شود.

استفاده از نخبگانِ بومي: سپردنِ مسئوليت‌ها به مديرانِ شايسته، کارآمد و آشنا به ظرفيت‌ها و مشکلاتِ بوميِ استان، نه مديرانِ وارداتي و ناآشنا

* احترام به کرامتِ انساني: شنيده شدنِ صدايِ مردم، توجه به مطالباتِ صنفي و اجتماعي، و پرهيز از هرگونه نگاهِ تحقيرآميز يا سطحي‌نگرانه به مشکلاتِ استان.

در نهايت، مردمِ لرستان، از دولتمردان انتظار دارند که اين استان را نه با نگاهِ ترحم يا طنزِ تلخ، بلکه با درکِ عمقِ بحران و با عزمي راسخ، به عنوانِ يک اولويتِ ملي ديده و برايِ احيايِ واقعيِ آن، دست به اقداماتِ عملي و مؤثر بزنند.

نویسنده خبر::

فاطمه رستگار: خبرنگار
سوابق:
کارشناس ارشد/ مطالعات فرهنگی و رسانه
مدیر مسئول هفته نامه دیار مفرغ و پایگاه خبری دیار مفرغ ، سرپرست روزنامه سراسری شروع و رویش ملت
عضو سابق هیات مدیره خانه مطبوعات لرستان، عضو سابق انجمن صنفی فعالان رسانه‌ای لرستان